• Anasayfa
• ÇATOM
• Ürünlerimiz
• Yeşiltepe ÇATOM
• Bölge Hakkında
• Öyküler
• Bilgisayar İşletmenliği
• Bilgisayarlı Muhasebe
• Web Tasarım
• Giyim Kursu
• Kuaförlük Kursu
• Anasınıfı

Tayyibet BABAT, Şırnak ÇATOM Sorumlusu

Haziran 2006 da Adalet Hanımın Babalar Günü dolayısıyla Milliyet Gazetesinin düzenlediği yarışmadan bizi haberdar etmesiyle ÇATOM olarak duyuruda bulunduk ve yarışmaya katılan 3.sınıf öğrencisi Saliha TATAR dereceye girerek öğrenim hayatı boyunca burs kazandı. Böyle güzel bir olaya vesile olan Adalet BUDAK�a öğrenci ve ailesi tarafından ve ÇATOM adına teşekkür ederiz.

Sevgili ve saygılı ablacığım,

Öncelikle bana gönderdiğiniz burs nedeniyle size ne kadar teşekkür etsem azdır. Ben 11 yaşında bir kız öğrencisiyim. Mardin ilinin Dargeçit ilçesinde vatan ilköğretim okulunun 5/B sınıfında okuyorum. Derslerim gayet başarılıdır. Ve eklemek isterim ki okumamı sağlayan bu gönderdiğiniz burstur. Eğer iyiliksever bir insan olan siz bu bursu göndermiş olmasaydınız belki okula devam edemeyecektim.

Biz 7 kardeşiz. Annem ve Babamı da sayarsak 9 kişilik bir aileyiz. Bu 6 kardeşimden 4 tanesi okumaktadır. Ama onlarda benim gibi zorla okuyorlar. Maddi durumumuz okumamızı engellemektedir. Geçen sene evimiz belediye tarafından yıkıldı ve sokakta kaldık. Buna rağmen bize herhangi bir yardım vermediler. Şuanda karanlık bir bodrumda kirada yaşıyoruz. Evimizin hiçbir geliri yoktur. Aynı zamanda öğrenci maaşımızı kestiler. Şuan sefalet içinde yaşıyoruz. Evimiz iki küçük odadan oluşmaktadır. Hiçbir elektronik eşyamız yoktur. Babam bir inşaat işçisidir. Ama yaşlı ve hasta olduğundan dolayı son bir yıldır işe gidemiyor. Bu süre içinde sizin gibi iyiliksever insanların yardımlarıyla ve sürekli borç alarak geçindik.

Evimizde babamdan başka çalışacak hiç kimse yoktur. Okulun başından beri geçen sene kullandığım kalemleri kullanıyorum. Bu gönderdiğiniz burs sayesinde hem kendime hem kardeşlerime birkaç okul araç gereci alabildim. Şuanda ben ve kardeşlerim sizin gönderdiğiniz burs sayesinde okuyup eğitim görebiliyoruz. İnanınki eğer bu burs olmasaydı kardeşlerimle mecburi olarak okula ara vermek zorunda kalacaktık. Umarım bu yazdıklarımla canınızı sıkmamışımdır. Sizin hayatta sağlıklı bir yaşam sürmenizi Allahtan dilerim. Sizin o şefkatli aynı zamanda merhametli ellerinizden öperim.

Sağlıcakla kalın.

Değerli Mesai Arkadaşlarım,

Yoğun geçen bir eğitim-öğretim yılının daha sonuna gelmiş bulunuyoruz. 2004-2005 Eğitim öğretim yılı boyunca özveri ile çalışan siz değerli arkadaşlarımı tebrik ediyorum.

Çalışma ve hazırlık aşamalarımızın sancısız olduğunu pek söyleyemiyoruz pek çok tartışmalarla gündelik işlerimizin yoğunluğuna eklenen eğitimler ve bunlar için gerekli olan hazırlıklar hepimizi zaman zaman yorsa da, birlikte çalışmayı, emeğimizi ve ürünlerimizi paylaşmayı öğrendik. GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı'nın tüm çalışanları ile ortak bir üretimin değerini kavradık.

Bu düşünceden hareketle yardıma muhtaç ve başarılı 75 kız öğrencimize burs imkanı sağlayan hayırsever vatandaşlar ile özel sektör alanlara "CEHALETİN SİLAHI BURSLAR İÇİN TEŞEKKÜRLER" sloganı ile bir aile fotoğrafı çektirerek minnettarlık duygularımızı ifade etmeyi düşündük ve istedik ki çocukların yüzlerinde okunan bu sevinç tablosunu sizlerle paylaşalım.

Bu Projenin gerçeğe dönüştürülmesi için emek vermenin onurunu bizlerle paylaştığınız için sonsuz teşekkürlerimizi sunuyoruz. Saygılarımızla.

YARINA MEKTUBUMUZ OLSUN - Fehime KAYATAŞ (Doktor), Özlem YORGUN (Avukat), Aslı KAÇMAZ (Hemşire), Ayşe ÖNDER (Araştırmacı), Ayşe DAĞ (Gazeteci), Ayşe ÖNDER (Öğretmen), Birgül ASLAN (Ev Hanımı), Büşra AKKUŞ (Diş Hekimi), Canan KILINÇ (Müfettiş), Deniz ATLI (Muhasebeci), Elif ÇELİK (Veteriner), Emine BATUK (Başsavcı)

Sayın Adalet BUDAK,

Okuldan mezun olalı tam on yıl geçti. Bu on yılda çok şeyler değişti. İdareden adresinizi öğrendik ve size bir mektup yazarak size olan şükran ve minnettarlık duygularımızı ifade etmeyi düşündük. Anlatacaklarımızın hepsini toparlayabilir miyiz bilmiyoruz, anlatabilir miyiz yaşanmış otuz küsur yılı. Belki de bunun için gerilere gitmek lazım. Geriye gitmek ise bizim için yorucu, bir o kadar da acı bir süreç Hepimizin iki amacı vardı; annemizin ve babamızın çabalarına hiç eksilmeyen sevgilerine, ilgilerine ve güvenlerine layık olmak, vatanımıza ve milletimize yararlı bir vatandaş olmak aynı zamanda bizlere olan güveninizi boşa çıkarmamaktı. Ne mutlu sizin ve ailelerimizin yakın ilgisiyle idealimizdeki hedeflere ulaşabildik.

Uzun zamandır yazmak isteyip de yazamadığımız, anlatmak isteyip de bir türlü doğru kelimeleri seçemeyeceğimizden vazgeçtik mektubumuzu yazmaktan. Sizi nasıl niteleyebileceğimizi bilemedik. İstedik ki kısa, ama bir o kadarda anlamlı olsun hitabımız ve "Can" dedik. Bir "Can" diye başladık mektubumuza.

25 - 30 yıl önceki günlerinizi zorluklara kanat gerişinizi Urfa Yakubiye ÇATOM�daki olmazları var edişinizi çiçeklere olan düşkünlüğünüzü, fedakarlığınızı fark etmeyecek kadar fedakar oluşunuzu, kendine karşı kavgalı ve kendine karşı dürüst kişiliğinizi kaf dağında değil, mümkün mertebe aramızda yanımızda içimizden biri oluşunuzu, bilgi üretme kabiliyeti kazandıran, kafasını kullanarak geleceğe katkıda bulunabilecek gençleri yetiştirme becerinizi, herkese örnek teşkil edebilecek ve alanındaki gelişmelerden haberdar olup kendini yenileyen ve bu yenilikleri bizlere aşılayan yapınızı, dünyaya bizlerin yaşları ve gözleriyle bakışınızı, tek hedefinizin para kazanmak, maaş alıp geçinmek olmadığını, yaşadığımız toplumun değerlerini ortamını çok iyi biliyor olmanız ve bizlere değer verişinizi.

Hayata fakir bir aile çocuğu olarak başlamanın,ömür boyunca herkesten geri kalmak anlamına gelmediğini; nice fakir aile çocuklarının insanlık tarihinde çığır açan önemli buluşların, büyük düşüncelerin önderi olduklarını; başarılı olmak için çalışmaktan başka bir yol olmadığını hayata fakir bir ailenin çocuğu olarak başladığı halde, yılmadan büyük bir gayretle çalışan önemli şahısların bulunduğunu; İnsanların yaşarken, önemli olan, etraflarında birer sevgi halkaları yaratabilmeleridir diye o güzelim yüreğinizle ne güzel anlatıyordunuz Televizyon programlarında bizlere. Bizler sizinle o zamanlarda ekranlarda tanıştık ve sevdik.

Kağıttan dağlar arasında geçmiş olan ömrümüze sayenizde bir ışık düştü, umut düştü, gül düştü.

Sizden yıllar sonra insanların sosyal hayatlarında bir çok değişimler oldu. Size bu konuda çok şey anlatmak isterdik bütün değişimlerin hep insanların ve insanlığın aleyhinde geliştiğini görüyoruz. İlginç olanı da bunun kaynağının insan olmasıdır. Daha ilginç olanı ise insandan kaçanlar yine insandan yardım diliyor ve yine ona sığınıyor. İşte insan böyle bir varlıktır. Kimse değerlerini koruyamıyor, dün inandıklarına bugün inanmıyor; bugün inandıklarına da, yarın reddedecek diye güven duyulamıyor.

"Geçmişi Anmak ve Geleceğe Aktarmak." amacıyla bu mektupta geçmişle geleceğimizi birleştirerek , yaşananları unutmamak ve unutturmamak adına bu mektubu yazmayı uygun gördük umarız sürçü lisan etmedik. bizlere bundan 25-30 yıl önce vermiş olduğunuz burslar için sonsuz şükran ve minnet duygularımızla şahsınızda GAP Bölge Kalkınma İdaresi Bölge Müdürlüğü Sosyal Projeler Birimine, Saraçoğlu ÇATOM Sorumlusu Sayın Özlem AVUKA�ya ve emeği geçen bütün isimsiz kahramanlara sonsuz saygı ve sevgilerimizle.

Öncelikle sevgiyle saygıyla sizi anıyor, teşekkürlerimi canı gönülden diliyorum. Aslında yaşam nelere kadirdir. Demek istiyorum yani yaşam boyu nelerle nerede buluşacağın geleceğin gizeminde saklıdır. Beni ile sizi buluşturan bağ gibi umutsuzluk karamsarlıktır. Karamsarlıksa inanmayı inancı yitirir. Umut ışığı sizin gibi duyarlı insanların duyarlılığıyla karşısındaki insanın gözlerinde umut ışığı doğurur ve bunun nedeni siz olduğunuz için mutlu olun. Yaşamda hiçbir şey paylaşım kadar güzel değildir. Paylaşım insanların manevi duygularını güçlendirir. Bana göndermiş olduğunuz burs sizden bir paylaşımdır bu paylaşımı benimle yaptığınız için sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum.

Ben 16 yaşındayım lise ikinci sınıfta okumaktayım. İlk okuldan lise ikiye gelinceye kadar başarılı bir öğrencilik geçirdim. Şırnak�ın Cizre ilçesinde yaşıyorum. Babamı beş yıl önce beynindeki tümör nedeniyle kaybettim. Dört kardeşiz. Üç kız kardeş bir de erkek kardeşimiz var. Babamı kaybettiğim zaman yaşam bir gel git yüreğimde umutsuzluk belirti verdi. Gözlerimde yaşama dair bütün umutlarım yok olacak yuvamız bir soğukluk bulacaktı. Ne acı bunu yaşamak. ALLAH hiç kimseye vermesin ama annem canım annem evet o vardı. Bize o melek kanatlarıyla genç yaşında bizi sardı. Yaşamın her şey olduğunu anlattı. Yaşam belki de gerçek bir yaşamın anlatıldığı sahneydi. Herkes istediği gibi yaşayamaz, düşündüğü gibi olamazdı. Evet yaşam gerçekten her şeydi bazen mutluluk bazen hüzün ve bazen ölümdü. Belki de şimdi "bunları bana niye yazdı" diye düşüneceksiniz. Anlatma nedenim Cizre�deki imkansızlıklar ve bunlar yetmiyormuş gibi insanın babasının kaybetmesi ve hayata dair umutsuzluklara rağmen yaşamda hala duyarlı siz gibi insanların var oluşudur. Bu duyarlılığınız inanın size yaşam boyu mutluluk verecektir.

Güneydoğuda okumak hele de bir genç kız olarak okumak gerçektende zordur. En zoru da başarılı ve geleceğe yönelik güzel umutların olması. Sizin gibi insanların duyarlılığı insanları geleceğe yönelik heveslendirecektir. En büyük idealim ilerde DOKTOR olmak olacak. Bunun mücadelesi içerisindeyim. Umarım hayat bana bu zor şartlı yaşamda hep umut verir ve idealimin gerçekleşeceği yola olaştırır.

Sevgili Nizamettin Bey. Size tekrar, tekrar teşekkür eder, saygılarımı sunarım.

Ayrıca sizi manevi bir dost kabul ediyorum.

Ben 1991 yılında Şanlıurfa�da doğdum. 13 yaşındayım. İsmim Hatice Gültoprak. 7. sınıfa gidiyorum. Yakubiye İlköğretim Okulu'nda okuyorum ve okumayı çok seviyorum. Bizim buralarda kız çocuklarını okula göndermezler. Ben 5.sınıfa kadar devam ettiğim için çok şanslıyım ama daha fazla okuyamayacağım için de şansızdım. Durmadan üzülüyor ve ağlıyordum. Ailemin de yapacağı bir şey yoktu. Çünkü babam terzi, gün oluyor hiçbir şey yapmıyor, bazen eve hiçbir şey bile alamıyor. Babamı öyle gördükçe ben de üzülüyorum. Bizler kenar mahallede oturuyoruz fakiriz ama mutluyuz, huzurluyuz. Mahallemizde ÇATOM denilen bir yer vardı. Mahallenin kızları oraya dikiş dikmeye, nakış işlemeye, okuma-yazma öğrenmeye geliyorlardı. Bu yerin bir gün benim derdime derman olacağı aklımın ucundan geçmezdi. Şans yine bana güldü. Bana burs verilebileceğini duydum. Annemle gittim. Çok mutluydum. Şimdi okuyorum, okuluma gidebiliyorum. Sevindim. Çok sevindim. ÇATOM�a gelerek kütüphaneden yararlanıyorum. Eğiticilerimiz ödevime yardımcı oluyorlar. Benim resim kalemim yoktu. Şimdi burada renkli renkli kalemlerle resim yapıyorum. Masal kitaplarını ve romanları ödünç alıp eve götürüp okuyorum. Ben çok şanslıyım...Bir melek gibisiniz, sizi görmek, öpmek, kucaklamak istiyorum. Size melek diyorum çünkü sizi tanımıyorum. Görmüyorum ama çok seviyorum. Teşekkürler sonsuz teşekkürler...Bir gün ben de büyüyüp iş sahibi olup çalışacağım. Size söz, ben de okumak isteyip okula gönderilemeyen, fakir benim gibi kız çocuklarına sizin gibi burs vermeyi amaç edindim. ÇATOM�a teşekkürler. MELEĞİME teşekkürler. Ellerinizden öpüyorum.

Merhaba. Ben lise 3 öğrencisiyim. Bu yıl üniversite sınavına hazırlanıyorum ve benim de herkes gibi hayalimde canlandırdığım bir mesleğim var. Mesleğimi soracak olursanız RESSAM (Güzel Sanatlar) olmak. Belki benim yerimde olmak isteyen çok kişi var ama ellerinde böyle bir imkan olmadığından okuyamıyorlar. Ben kendimi bu konuda çok şanslı buluyorum. Neden diye soracak olursanız bana yakınlarımdan sağlanmayan yardım hiç tanımadığım, görmediğim bir ablamdan Sn. Nora Karataş'tan burs yardımı gördüm ve burs sayesinde benim hayallerim değişti. Hayata bakış açım bambaşka oldu. Kendimi daha çok derslere kaptırır hale geldim. Burs sayesinde kendime bembeyaz bir sayfa açtım ve sınavı kazanmaya yöneldim. Tabi böyle değişmemi sağlayan ve bursu bana sağlamak için elinden gelen yardımı esirgemeyen ÇATOM sorumlusu Sn. Gülseren Büyükyıldız'a sonsuz teşekkürlerimi sunarım. Eğer bu sağlanan burs sayesinde değiştiğimi biliyorsam ki ben isterim bu burs tüm okuma hayali olan genç kızlara sağlansın. Bursun sağlanması inanın bana çok yararlı oldu. İnanıyorum ki onlara sağlanan bu tür burslar eğitimlerine yararlı olacaktır. Bana birçok yararı dokundu. Nebiliyim, üniversite hazırlık kitaplarımı alarak eksikliklerimi tamamladım. Devletin sağladığı ücretsiz Mardin merkezdeki Mehmetçik Dershanesine gidiş geliş yol paramı burs sayesinde sağlıyorum. Eğer, ben bursu görüyorsam mutlak ki benim için yardımlarını esirgemeyen ve bunları her şeyden önce benim iyiliğim için, kazanmam için ve her şeyden önce benim hayatımı ve geleceğimi parlak olmasını isteyen çok sevdiğim Nora Karataş ve Gülseren Büyükyıldız için bu sınavı kazanacağım. Sevdiğim insanların emeklerini isteklerini ve benim için kurdukları hayalleri gerçekleştireceğim. SÖZ VERİYORUM... ÇATOM sayesinde sağlanan burs benim için çok iyi oldu. İnanıyorum ki sadece bu yardımı ve iyiliği yapmıyorlar her iyiliği ve her eğitimi sağlıyorlar. Her ilçede böyle bir idarenin olması bence çok iyi ve yararlı özellikle Güneydoğu Anadolu Bölgesinde kadınların ve kızların eğitim alabilecekleri en yararlı yer ÇATOM dur. Kendime olan güvenim burs sayesinde arttı. Bu sınavı kazanacağım hiç kendime olan güvenim bu kadar doruk noktada olmamıştı. Bana harcanan emeklerin mükafatını emin olun sınavı kazanarak vereceğim. İnanın bana hayatta yapılan en büyük iyilik, yardım ve yarar bu oldu. Tekrar tekrar Sn. Nora Karataş ve Gül Hanıma sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum. Saygılar.

Benim bu ay içersinde yaşamış olduğum bir olayı sizlerle paylaşmak istiyorum. Emine TEKER, ÇATOM'un içindeki Çocuk Okuma Odasından yararlanan ve ÇATOM�da burslu olan 7. sınıfa giden bir kız çocuğu. Dershanenin deneme sınavına girmiş ve sonuç kağıdını da bana getirmişti. Kendisi Yakubiye İ.Ö.O. öğrencisi. Babası seyyar satıcılık yapıyor ve beş kardeşi var. Yoksul bir ailenin çocuğu. Özel İdeal Dershanesi�nin deneme sınavına girmiş ve 2873 kişi içersinden 65. olmuş. Dershane müdürü ile görüştüm. Bana çok yardımcı oldu. % 50 indirim yapabileceğini söyledi. Bu kız çocuğunun Fen Lisesi sınavına girmesi ve kazanması için bu öğrenciye burs veren Ana Kültür Derneği'nden Efsa Kuraner Hanım ile görüşme yaptım. Kendisi burs bulabileceklerini söyledi. Aradan bir hafta bile geçmeden burs bulunduğu bildirildi. Dershane Müdürü 1 Milyar200 Milyon TL olan ücreti % 50�ye indirmişti. Beni kırmadı biraz daha indirim yaptı ve ücreti 8 ay taksite böldü. Emine'ye haberi verince o an herkesin bu çocuğun nasıl mutlu olduğunu görmesini isterdim. Sevincinden boynuma sarılıp ağladı "Hocam ben rüyam da görseydim dershaneye gideceğime inanmazdım. Benim hiç imkanım yoktu. Ben kalemimi bile zor alıyorum. ÇATOM'a gelerek kitap okuyorum. Benim böyle şanslı bir çocuk olacağıma inanamıyorum." dedi. Emine ile birlikte bankaya gidip hesabına yatırılan 57 Milyon lirayı çektik ve dershaneye gidip kaydını yaptırdık. Velisi ben oldum. Bunun için de çok mutluyum. Çabalarımız boşa gitmedi. Nice öğrenciler vardır, bütün imkanlar onlara sunulsa da başarısızlardır ama Emine bu durumu ile bunu yapabilmişse inanıyorum ki Fen Lisesi sınavını kazanacak ve başaracaktır. Emine yaz kurslarına başladı ve dershaneye gidiyor. Belki bazıları için çok önemsizdir ama benim için çok önemliydi.

Ben Adıyaman'da Orta 2. sınıfta okuyan Zehra TUNÇ. 13 yaşındayım. Babam görme özürlü, hiç görmüyor. 3 kardeşiz. Babam gözlerinden dolayı çalışamıyor. Defter, kalem, kitap almakta çok zorluk çekiyorduk. ÇATOM'un aracılığıyla bana sağlanan burs imkanından sonra eğitimim düzeldi. Okulun onurluk öğrencisiyim. Her şeyden önce ailem, okulum, öğretmenlerim benimle iftihar ediyor. Ben de Adıyaman ÇATOM'la iftihar ederek bana yardımcı olan tüm büyüklerimin ellerinden öpüyor, saygılar sunuyorum.

ANKET

Tüm Anketler